Αυτό είναι ένα Saab 96 Monte Carlo 850 του 1965,
σε λαδί χρώμα…
με καφέ, ξύλινο σαλόνι.
Έχει τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα 850 κυβικών.
Το ωραίο με τον δίχρονο είναι πως δεν έχει βαλβίδες,
ανακατεύεις βενζίνη με λάδι, ακούγεται περίεργο,
το νιώθεις περίεργο, τρέχει περίεργα.
Αν δε σ' αρέσουν τα περίεργα, ξέχνα τη Saab.
Η Saab είναι πολύ αγαπημένη μου εταιρεία.
Ξεκίνησε σαν αεροναυπηγική εταιρεία το 1930.
Τώρα είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Ήταν μοναδική, πολύ ιδιαίτερη σε ό,τι έκανε.
Το τέλειο αυτοκίνητο για τον ιδιαίτερο καλεσμένο μου,
τον κ. Φρεντ Άρμισεν.
Ο Φρεντ και η Κάρι Μπράουνστιν είναι σταρ του Portlandia,
μίας σειράς για το τι έχει πλάκα σε μία πόλη, το Πόρτλαντ.
Εμπρός;
Φρεντ;
Ναι.
- Τζέρι Σάινφελντ. - Γεια, τι κάνεις;
Είμαι ενθουσιασμένος.
Δεν το πιστεύω ότι με κάλεσες στο Πόρτλαντ.
Δεν το πιστεύω ότι ήρθες ως εδώ για έναν καφέ.
Το Πόρτλαντ είναι ιδανικό μέρος για εκπομπή με καφέ.
- Έχεις όρεξη για καφέ; - Πάντοτε.
Περνάω σε λίγο.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Έβαλες τα καλά σου.
Ο παρουσιαστής είμαι.
- Προσπάθησα να βάλω τζάκετ. - Τα κατάφερες.
Πανέμορφο αμάξι. Εκπληκτικό χρώμα.
Τι παίζει με τη ζώνη;
Σου παρέχει την ίδια ασφάλεια με μια ζακέτα.
Καλό αυτό.
Σαν να είναι πλεγμένη προσεκτικά από μεγάλες κυρίες.
- Στη Στοκχόλμη. - Ναι.
"Πλέκουμε για αυτοκίνητα".
Άκου τον κινητήρα.
Τι αυτοκίνητο!
Ο λεβιές ταχυτήτων είναι στο ταμπλό.
Δες πόσο ωραίος πίνακας. Τίποτα το περιττό. Καμία ανοησία.
Λατρεύω το Πόρτλαντ. Είναι απ' τις αγαπημένες μου πόλεις.
Τέλεια.
- Σου αρέσει ο καλός καφές; - Ναι.
- Η ιδανική πόλη για καφέ. - Το ξέρω.
Τρελαίνονται για καφέ. Έχει παντού καφετέριες.
Η Saab εκπροσωπεί το "Δεν κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι".
Όπως το Πόρτλαντ κι εσύ.
Μπαμπάς Γερμανός, μαμά από Βενεζουέλα.
Ωραίος συνδυασμός. Γι' αυτό είσαι αστείος.
Καθώς περνάμε αυτή τη γέφυρα, έχουμε ωραία θέα στην πόλη.
Όμορφα.
Είδες πώς ανοίγουν τα παράθυρα;
- Ναι! Τέλειο; - Σαν να περιστρέφεται.
Περιστρέφεται στον μεντεσέ. Εδώ δεν ανεβαίνει.
- Περιστρέφεται όλο. - Έλα τώρα.
- Ναι. - Τέλεια.
Γι' αυτό είναι τέλεια η σειρά σου. Είναι πολύ σοβαρή.
Τίποτα στους ανθρώπους της σειράς δεν είναι αστείο. Τίποτα.
Κι αυτό είναι από τα πιο αστεία πράγματα.
Δεν ξέρουμε ποτέ ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.
Τα ονόματα και τα μαλλιά.
Όλη η σειρά είναι ονόματα και μαλλιά.
Γουστάρω φεμινιστικά βιβλιοπωλεία.
Περπατούσα μόνος και βρήκα το Με Άλλα Λόγια,
φεμινιστικό βιβλιοπωλείο.
Έγραφε "Μη κερδοσκοπικό φεμινιστικό βιβλιοπωλείο".
Σκέφτηκα "Τι είναι αυτή η μη κερδοσκοπική επιχείρηση;"
Πού είναι η Κάρι;
- Εδώ ζει. - Αυτή εκεί είναι;
Γεια σου, Κάρι.
- Αμέσως κατάλαβες ότι είναι αστεία; - Αμέσως.
- Δεν έκανε κωμωδία. - Όχι.
- Αλλά είδες ότι είναι αστεία. - Ναι.
- Όταν κάνει την κυρία στο μαγαζί… - Έτσι είναι η Κάρι.
Τελείως σοβαρή, σαν δολοφόνος.
Αυτοί οι κωμικοί μ' αρέσουν. Οι "δολοφόνοι".
"Ήρθα εδώ για να σκοτώσω".
Ναι, πάντα έτσι ήταν.
Τι κάνουν αυτοί;
Κοίτα, κλινική αμβλώσεων.
- Διαδηλώνουν κατά των αμβλώσεων; - Πάμε;
Τι να κάνουμε; Με τίνος το μέρος είσαι;
Ας φλυαρήσουμε, να μη φανεί τι υποστηρίζουμε.
"Πολύ κουραστικό. Γιατί μιλάνε ακόμα;"
Και λες "Δε θέλω να μάθω άλλα".
Θα σου δείξω πώς βάζω βενζίνη.
Όταν βάζω βενζίνη, πρέπει να βάλω και λάδι.
- Βάζεις και λάδι. - Κοίτα.
Όταν θεωρείς κάποιον αστείο, ό,τι κάνει σου φαίνεται αστείο.
Ναι, σαν εσένα.
- Γιατί παίρνουν ποδήλατα χωρίς ταχύτητες; - Δεν ξέρω.
- Είναι τελείως χαζά. - Ναι.
Χαζό ποδήλατο. "Είναι ένας λόφος.
Πάω πάνω, κάτω, θέλω να πάω πιο γρήγορα ή πιο αργά".
Γιατί να γυρίσω στην εποχή πριν εφεύρουν τις ταχύτητες;
Νομίζω ότι στον κόσμο αρέσουν τα κάπως δύσκολα πράγματα.
Νιώθεις κάπως ιδιαίτερος.
Αυτός εκεί είναι ιδιαίτερος. Χαρακτηριστικός τύπος Πόρτλαντ.
Στην εκπομπή, πάντα κάνουμε έναν μικρό περίπατο.
Μιας και είμαστε εδώ, σε πειράζει αν…
- Σίγουρα; - Μάλλον.
Απλώς δε μου το είπαν. Μακάρι να το ήξερα.
Να ενημερώνεις τους περφόρμερ.
Δε μ' αρέσουν οι εκπλήξεις.
Δεν ξέρω τι μουσική σ' αρέσει. Ποια μουσική σε συγκινεί;
Άκουσα τους Steely Dan και έμεινα ξερός.
Ναι.
Όπου κι αν παίζουν αυτά τα παιδιά,
πάω μόνος μου στη συναυλία.
Δε μου είπαν αν θα πιούμε καφέ. Πρέπει να ξέρω.
Για την επόμενη φορά, να ξέρω πότε έρχεται ο καφές.
Ο περφόρμερ δεν πρέπει να μπερδευτεί
από κάτι που δεν του είπαν.
Βγαίνω στην κάμερα κι αυτό είναι εμπόδιο.
Πίστεψέ με, είμαι χαλαρός.
Είσαι μοναδικός, σαν εξωτικό πουλί.
Μοιάζεις με εξωτικό πουλί.
Τα μάτια σου όλο κουνιούνται.
Τα πουλιά παρατηρούν τα πάντα, δεν μπορούν να πολεμήσουν.
Πρέπει να ξέρουν τι συμβαίνει.
- Σωστά. - Πρέπει να είναι σε επιφυλακή.
Πες πώς γίνεται, μην κάνω λάθος.
Ξέρω ότι οι ειδικοί του καφέ είναι άγριοι τύποι.
- Πάρε από Ονδούρα και Βραζιλία. - Και τα δύο.
ΜΕΤΡΗΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΟΡΤΛΑΝΤ
Έχεις καφετιέρα στο σπίτι;
Μία Elektra Deliziosa. Ξέρεις τι είναι;
Είστε η πόλη του καφέ.
Είναι καλή καφετιέρα;
- Έτσι νομίζω. - "Έτσι νομίζω".
Το καλό παιδί εννοεί ότι δεν είναι.
"Είναι καλή για σένα".
Συνήθως… τόσο χρόνο…
- παίρνει; - Ναι.
Είναι καλό σήμερα.
Τι μέρα είναι; Κυριακή;
- Σάββατο. - Α, Σάββατο.
Κι εσύ χάνεις τις μέρες;
Συνέχεια.
Ορίστε.
Πολύ καλός.
Τέλειος, έτσι;
Ένας λόγος για να ζεις εδώ.
Έχεις πάει Ιταλία;
Είναι απίθανο που λειτουργεί μόνο σ' αυτό το επίπεδο γοητείας.
Ναι.
Χωρίς αυτό, είναι σαν μια όμορφη κοπέλα που δε γερνάει.
- Αυτή είναι η Ιταλία. - Ακριβώς.
Δε γερνάει ποτέ, δε χάνει τη γοητεία της.
Δεν τη χορταίνεις ποτέ και πάντα επιβιώνει.
Αλλά όλη η άλλη ομορφιά στη γη ξεθωριάζει.
- Ναι. - Εκτός απ' την Ιταλία.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Τέλεια περιγραφή.
- Τώρα το σκέφτηκα. - Αποκλείεται.
- Ναι. - Αποκλείεται να το σκέφτηκες τώρα.
- Σοβαρά. - Τώρα; Αλήθεια;
Δεν το είχα ξανακούσει. Το λέω και σκέφτομαι "Καλό αυτό".
Να σε ρωτήσω το εξής.
Ποια είναι η συγγένεια της κωμωδίας με τη μουσική;
Το κοινό στοιχείο τους είναι ότι είσαι μπροστά σε κόσμο.
Περίμενε. Τα αστεία και τα τραγούδια έχουν περίπου την ίδια διάρκεια, επίσης.
- Γίνεται έκρηξη. - Κάτι λες τώρα.
Επίσης, έχουν και τα δύο ρυθμό.
Κάνεις τέχνη.
Ελπίζω ότι με τραβάτε
να αντιδρώ με κάπως ταπεινό τρόπο.
"Αυτή η λήψη". "Ξέρω".
Ναι, το έχω ξανακούσει αυτό.
Γιατί χρησιμοποιούμε την "τέχνη", αυτή την ενοχλητική λέξη,
για τη συμφωνική μουσική;
- Ξέρω. - Και τη ζωγραφική;
Ζωγράφισες μερικά πορτοκάλια.
Τι το τόσο σπουδαίο παίρνω εγώ απ' αυτό;
- Γιατί περιορίζουμε τη λέξη; - Δεν ξέρω.
Δεν τη λέμε για τον Τζορτζ Κάρλιν.
- Το ξέρω. - Είναι απλώς λέξεις κι ένας αστείος τύπος.
- Το Game of Thrones; - Δεν το έχω δει.
- Θέλεις να δεις; - Όχι.
Δε συμπαθώ τα γεράκια και τον Μεσαίωνα.
Οι θαυμαστές σου εδώ πέρα
σήκωσαν λιγάκι το φρύδι τους.
Θεωρεί ότι δεν ήμουν φιλικός μαζί σου.
Δε νομίζω ότι χάρηκαν που με είδαν.
Να το νομίζεις, Φρεντ.
- Γιατί; - Γιατί;
Όταν έχεις δική σου σειρά, χαίρονται που σε βλέπουν.
Με εκπλήσσει που πολύς κόσμος λέει:
"Το σταμάτησα, δε μ' αρέσει".
Αν έκαναν όλοι ό,τι τους αρέσει, τι θα γινόταν;
- Καλό ερώτημα. - Αυτό δεν είναι το Πόρτλαντ;
Δεν κάνουν όλοι στο Πόρτλαντ ό,τι θέλουν;
Ναι, σ' αυτή την πόλη γίνεται το εξής.
Ανοίγουν εξειδικευμένες επιχειρήσεις
και επιβιώνουν.
Έχουν μια ιδέα: "Θα ανοίξω μαγαζί με κουταλάκια και κούπες".
Πάω τα επόμενα χρόνια, και υπάρχουν ακόμα.
Έχουν τρομερά κτίρια και πού…; Ποιος…;
Έχεις κάτι στο χείλος σου…
- Φακίδα. - Ενδιαφέρουσα φακίδα.
Ναι, την έκανα τατουάζ.
Φρεντ Άρμισεν, να σε ρωτήσω.
Τι θα έκανες αν δεν υπήρχε η κωμωδία στην κουλτούρα σου;
Ή ας πούμε…
Είσαι Φινλανδός.
Βορειοκορεάτης.
Μόνο τα παιδιά γελούν με τα παιχνίδια.
- Να πάω να κατουρήσω; - Πήγαινε.
Αν και χλευάσαμε τη ζωγραφική, εικαστικές τέχνες.
Ή κάτι με τη γλώσσα.
Δεν ξέρω πώς εκδηλώνεται αυτό.
Κάτι τέτοιο θα έκανα. Αυτά μου ήρθαν πρώτα στο μυαλό.
Να σε ρωτήσω.
Υπάρχει κάτι
για το οποίο ξέρεις ελάχιστα και ντρέπεσαι;
Δεν ξέρω γιατί ντρέπομαι, αλλά δεν ξέρω όλα τα ονόματα των Clash.
Όταν ανέφερες τους Clash, δεν είχα ιδέα.
Δεν ξέρω ποιοι είναι. Παρίστανα πως ξέρω.
Και ντρέπομαι γι' αυτό.
Μ' αρέσει πολύ.
- Περνάω τέλεια. - Κι εγώ.
Χαίρομαι πολύ.
Δεν θέλω να σε κρατάω…
Έχω όλη τη μέρα και νύχτα.
Το περίμενα πώς και πώς, εδώ και καιρό. Τρελαίνομαι.
Ενθουσιάζονται οι κάτοικοι του Πόρτλαντ με το αμάξι.
Λες ο Κόμης του Σάντουιτς να εφηύρε πραγματικά το σάντουιτς;
Μία μικρή μεσαιωνική πόλη όπου ζει ο Κόμης,
αλλά δεν το έχει σκεφτεί ακόμα.
Οι άνθρωποι τρώνε το μπολ με τον χυλό τους,
τρώνε ψωμί κι αυτός απλώς κοιτάζει.
"Πώς το διορθώνω;"
Τζέφρι, έτοιμα.
Γιατί οι γκέι προτιμούν πάντα το πλήρες όνομα;
Τζέφρι. Ρίτσαρντ. Ρόμπερτ.
Όποτε φωνάζουν την παραγγελία ενός γκέι, τον γκέι τον λένε πάντα Άρθουρ.
Ίσως από επιτήδευση.
Δεν υπάρχει "Αλ" στην γκέι κοινότητα. Μόνο "Αλεξάντερ".
- Θα φάτε εδώ; - Ναι.
- Θα φάμε εδώ. - Ναι.
ΜΕΤΡΗΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΟΡΤΛΑΝΤ
Δίνεις φιλοδώρημα; Εγώ δίνω στα δωμάτια ξενοδοχείου.
Έχω μείνει σε εκατοντάδες. Δεν ήξερα ότι πρέπει να δίνω.
Πώς τα μαθαίνεις αυτά;
- Εγώ… - Έμιλι.
Όταν ξεκίνησες, έμενες σε άθλια ξενοδοχεία;
Ή είχες πάντα αδυναμία στα καλά ξενοδοχεία;
Όλοι έχουν αδυναμία στα πιο ωραία πράγματα.
- Το μεσαίο σου όνομα; - Ρόμπερτ.
- Τι απαίσιο μεσαίο όνομα. - Το ξέρω…
- Απλώς άλλο ένα όνομα. - Ναι.
Έχεις καθίσει ποτέ σε εστιατόριο, να πεινάς τρομερά
και κάποιος να πει: "Δε θα παραγγείλουμε ακόμα".
Με τρελαίνει αυτό.
- Τρέλα. - Όχι.
Τι σημασία έχει τι θα πάρεις; Πάρε κάτι. Φάε. Ας φάμε.
Φεύγει ο σερβιτόρος και κάνει ώρα να ξανάρθει.
Πόσο σωστά νομίζεις ότι θα αποφασίσεις αν το σκεφτείς;
Ναι, ναι.
- Αλήθεια; Θα… - Έχω… Ναι.
- Πώς νιώθω, τι φτιάχνουν καλά. - Ναι.
- Μεγάλη βλακεία. - Ναι.
Απορείς με τα ρούχα σου στις παλιές φωτό.
- Το ξέρω. - Απίστευτο.
Μα τι είχα πάθει;
Δε βλέπεις στο παρόν ότι αυτό που κάνεις είναι λάθος.
- Το ξέρω. - Τα τζιν αλλάζουν.
- Και τα μπλουζάκια. - Ναι.
Μακάρι να το αποφεύγαμε.
Κάθε δέκα χρόνια, ντροπιαστικές φωτογραφίες.
Λυπάμαι.
Έχεις ποτέ την περιέργεια πού πάνε τα διερχόμενα αυτοκίνητα;
Αυτό, σίγουρα. Σίγουρα.
Κυρίως όταν έχει κίνηση, λέω: "Πάω σε παράξενη περιοχή.
- Όλοι απ' την ίδια έξοδο πάτε;" - Ναι.
"Όλοι στρίβετε αριστερά; Πάω σε πολύ συγκεκριμένο μέρος".
Κύριοι, η παραγγελία σας.
Δε θες να μιλήσεις σ' αυτούς;
Αν πάω σ' αυτόν με τα πορτοκαλί γυαλιά
και πω: "Κάπως επιτηδευμένο".
Τι θα πει; Θα τον ρωτήσω για τα γυαλιά του.
- Ναι; - Ναι.
- Όχι, δε θα το κάνεις. - Δε θα το πω εχθρικά.
Θα βρω τρόπο να πω: "Σοβαρά τώρα;"
- Τι ρωτάμε; - Αντιγράφεις κάποιον;
- Όλοι επηρεαζόμαστε. - Όλοι, φυσικά.
- Κι εμείς, σαν αυτόν. - Συμφωνώ.
"Είδα σε άλλους το αθλητικό σακάκι".
- Σιγά το έγκλημα. - Πταίσμα.
Πού βρήκες αυτά τα γυαλιά;
Σε ένα μεταφυσικό κατάστημα στο Τουσόν της Αριζόνας.
Αυτό το συγκεκριμένο χρώμα είναι για την πέψη.
- Μπορώ; Μόλις έφαγα. - Παρακαλώ.
Έχει αποτέλεσμα.
Θέλω να πάω στην καρδιά του Πόρτλαντ.
Στην πηγή, στον πυρήνα, στο επίκεντρο.
- Θα πάμε εκεί. - Στο Paxton Gate;
Ναι.
Αυτός έρχεται εδώ; Δεν το πιστεύω.
Χρειάζεται έντομο σε καρφίτσα;
Πάντα έλεγα για τα ελάφια στον τοίχο
ότι έχουν ένα βλέμμα: "Όπλο είναι αυτό;"
Όλα αυτά τα ζώα, σαν να λένε: "Δε βλέπω καθαρά".
Ναι, αυτό εκεί ήξερε για το όπλο. Σχεδόν λέει "Όπλο".
- Στα άλλα ζώα. - Στα άλλα. "Παιδιά!"
Στους άλλους μπαμπουίνους.
Οι νυχτερίδες;
- Τις λατρεύω. - Κι εγώ.
Γιατί μας αρέσουν;
- Είναι ωραία, χαλαρά ζώα. - Ωραία.
Μου αρέσει που δεν είναι πουλιά, αλλά πετούν.
Νομίζω κι επειδή είναι μαύρες ή καφέ.
- Σαν χάμστερ που είχαν μια ιδέα. - Ναι.
Ξυπνάς, είναι Σαββατοκύριακο.
Ξυπνάς στις 8, λες "Είμαι κουρασμένος". Και ξανακοιμάσαι ως τις 10:30.
- Ναι. - Θα δεις όνειρα.
Πας να δεις τους δικούς σου και τους βρίσκεις έτσι.
- Θαυμάσιο μπλε της φύσης. - Δες αυτό.
Μας λέει την οικογενειακή της κατάσταση.
- Τι λέει; - Μόνη.
- Δε γνώρισε άλλες πεταλούδες. - Δεν την ενδιέφεραν.
- Θα το πάρετε σπίτι σας; - Ναι.
ΜΕΤΡΗΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΟΡΤΛΑΝΤ
Αργούν πολύ. Πάμε να φύγουμε.
Θέλεις μία κάρτα Supportland, Φρεντ;
Supportland.
Πώς και δεν το σκέφτηκα εγώ;
- Εντάξει. - Είστε έτοιμοι.
Ευχαριστώ πολύ.
Νομίζω ότι η ζωή θέλει διασκέδαση.
Συμφωνώ απόλυτα.
- Τέλεια. - Συμφωνώ.
- Απολαμβάνω αυτό το αυτοκίνητο. Εσύ; - Το λατρεύω.
Σαν να φτιάχνουν ποπ κορν πίσω.
Δες αυτό το μέρος.
Τέλειο σκηνικό για ταινία με την Τζένιφερ Άνιστον.
Πένι… Πένι Μάρκετ.
Έτσι θα έλεγαν τον χαρακτήρα της.
- Πένι Μάρκετ. - Ναι, ακριβώς.
"Όχι, το όνομά μου είναι. Είναι και μαγαζί".
"Όπως το μαγαζί".
"Συνέχεια το ακούω αλλά έτσι με λένε".
Και λέει: "Πάλι μόνη είμαι".
Υποτιτλισμός: Μελισσάνθη Γιαννούση